Vogels

Vogels zijn voor mij een onmisbaar onderdeel van natuurbeleving. Of ik nu in het voorjaar tussen de kievitsbloemen lig te fotograferen terwijl om me heen het voorjaarsconcert klinkt, op de Wadden sta te kijken naar de enorme aantallen vogels of in de zomer vroeg wakker word gezongen door een merel: vogels zijn er bijna altijd bij. En op een verstilde ochtend kan een knobbelzwaan die met opgeheven vleugels door de mist zeilt al genoeg zijn om mijn dag goed te maken.

Ik geniet net zo goed van een winterkoning die vanuit een struik zijn hele repertoire laat horen als van een indrukwekkende groep steltlopers langs de kust. De merel blijft voor mij een favoriet vanwege zijn warme zang, en een pestvogel met zijn rinkelende belletje maakt de winter een stuk minder grauw en grijs in mijn hoofd. Veel moois is dichtbij huis te vinden, in de tuin of op de fiets langs de IJssel. Het liefst ben ik alleen op pad, want juist in de stilte kan ik het meest intens genieten van alles wat er om me heen gebeurt.

Maar soms kan ik het toch niet laten om voor een zeldzaamheid die zich goed laat fotograferen op pad te gaan. De drukte van een groep mede-vogelaars neem ik dan voor lief, en soms is het zelfs best gezellig. Uiteindelijk gaat het er voor mij om die drukte even te vergeten en helemaal op te gaan in de ontmoeting met de vogel zelf. Want als je oog in oog staat met een sperweruil, vergeet je even alles om je heen. Zoiets mee mogen maken voelt toch iedere keer weer als een cadeau.