Scharrelaar (Coracias garrulus)

Uiterlijk

De scharrelaar is ongeveer zo groot als een gaai, met een stevige bouw, een forse snavel en een opvallend kleurenpalet. Zijn rug is warmbruin, terwijl kop, buik en vleugels verschillende tinten blauw en turkoois laten zien. Vooral in de vlucht, wanneer de brede blauwe vleugels oplichten, is het een spectaculaire verschijning.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland is de scharrelaar een zeer zeldzame dwaalgast. Toch zijn er af en toe waarnemingen, waaronder enkele in recente jaren. Zijn normale Europese broedgebied ligt vooral rond de Middellandse Zee en in Oost-Europa. In de winter verblijft hij in Afrika ten zuiden van de Sahara.

Leefgebied en gedrag

Scharrelaars leven in open, warme landschappen met verspreide bomen, palen en andere uitkijkposten. Vanaf zo’n plek speuren ze naar grote insecten, zoals kevers en sprinkhanen, maar ook hagedissen en andere kleine dieren staan op het menu. Ze broeden in holtes, bijvoorbeeld in oude bomen. Een vogel op een draad of kale tak is vaak gemakkelijker te ontdekken dan van dichtbij te fotograferen.

Persoonlijk

In Nederland heb ik nog nooit een scharrelaar ontmoet. Mijn foto’s komen uit Zuid-Frankrijk, waar ik tijdens een vakantie in de Camargue een exemplaar de weg zag oversteken. Snel gekeerd bij het eerste de beste zijweggetje, en gelukkig liet de vogel zich daarna prachtig fotograferen boven in een tak. Zo’n ontmoeting vergeet je niet snel. Ik schreef er ook over in mijn vakantieverslag uit Zuid-Frankrijk.