IJsvogel (Alcedo atthis)

Uiterlijk

Een kleine, gedrongen vogel met een opvallend lange, dolkvormige snavel. De oranje buik en de blauwe vleugels zijn al prachtig, maar vooral de felblauwe, bijna lichtgevende rug valt op wanneer hij laag over het water wegschiet. Door de wisselende lichtinval kan dat blauw telkens anders lijken.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland komt de ijsvogel verspreid voor bij beken, rivieren, sloten en plassen met voldoende vis. Strenge winters kunnen de aantallen flink laten dalen doordat open water en dus voedsel verdwijnen. In zachte jaren kan de soort zich dankzij meerdere broedsels weer herstellen. Ook in andere delen van Europa en grote delen van Azië komt de ijsvogel voor.

Leefgebied en gedrag

Vaak zit hij op een tak boven het water te speuren naar visjes. Met een snelle duik grijpt hij zijn prooi, die hij op zijn zitplaats meestal eerst tegen de tak slaat. Broeden doet hij in een zelfgegraven gang in een steile, zandige oever. Nog vaker dan je hem ziet, hoor je zijn hoge, scherpe roepje vlak voordat een blauwe schicht voorbijvliegt.

Persoonlijk

Ik heb inmiddels heel wat ijsvogels ontmoet, maar meestal blijft het bij dat herkenbare piepje en een klein blauw vogeltje dat razendsnel in de verte verdwijnt. Toch heb ik ze ook mooi kunnen fotograferen, zowel in de omgeving van Zwolle als vanuit een fotohut van Glenn Vermeersch. Wat me opvalt is dat ijsvogels niet altijd zo schuw zijn als je denkt. Als je maar lang genoeg rustig op één plek blijft, kunnen ze ook buiten een hut verrassend dichtbij komen.