Vinken
Vinken zijn voor een fotograaf een heerlijke groep. Van het rode borstje van een kneu tot de bijna overdreven zware snavel van een appelvink: allemaal hebben ze iets eigens. En de putter? Die blijft voor mij de absolute favoriet, met zijn vrolijke roep en dat schitterende geel in de vleugels.
Een reis naar Finland om bruine beren te fotograferen leverde onverwacht ook een flinke verrijking van mijn vinkencollectie op. Bij onze overnachtingsplek was een voederplaats met takken vol korstmos. Terwijl ik gewoon op een stoeltje zat, open en bloot op een paar meter afstand, kwamen groenlingen, sijzen en goudvinken prachtig voor de lens. Zo kan het dus ook: geen ingewikkelde camouflage, alleen rustig blijven zitten en genieten.
Ook dichter bij huis zijn voerplekken, elzen, meidoorns en bosranden goede plekken om vinken te vinden. Maar wie alleen naar de voederplank kijkt, mist soms het mooiste: de zang, het gedrag en de vogels in hun eigen omgeving.
