Plevieren

Plevieren zijn van die vogels die je gemakkelijk onderschat. Veel soorten zijn klein, gedrongen en zo goed gecamoufleerd dat ze bijna opgaan in zand, schelpen of slik. Tot ze beginnen te drentelen: een paar snelle pasjes, abrupt stilstaan, iets oppikken en weer verder. Met hun korte snavel en grote ogen zoeken ze vooral op zicht naar voedsel. De kievit is de opvallende uitzondering: met zijn kuif, spectaculaire baltsvlucht en onmiskenbare voorjaarsroep laat hij zich bepaald niet wegcijferen.

Van kust en wad tot akkers, graslanden en rivieroevers: plevieren voelen zich thuis in heel verschillende open landschappen. In de winter kunnen kieviten en goudplevieren enorme groepen vormen, bijvoorbeeld in de Vreugderijkerwaard. Tegelijk zijn veel soorten kwetsbaar doordat ze op de grond broeden. Verstoring, predatie en het verdwijnen van geschikt leefgebied eisen hun tol. Wie een pleviertje wil fotograferen, heeft meer aan geduld en een laag standpunt dan aan erachteraan lopen. De zilverplevier ontbreekt vooralsnog in mijn eigen fotolijst; die hoop ik ooit nog eens goed voor de lens te krijgen.