Holenduif (Columba oenas)

Uiterlijk

De holenduif is kleiner en compacter dan de houtduif. Hij mist de opvallende witte halsvlekken en vleugelstrepen. Het overwegend blauwgrijze kleed oogt sober, maar in goed licht krijgen de halsveren een mooie groene en paarsachtige glans. De donkere ogen en twee korte zwarte vleugelbanden helpen bij de herkenning.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland is de holenduif een vrij algemene broedvogel van het buitengebied, bossen, parken en oude erven. Hij komt ook in grote delen van Europa voor. In de winter kun je op akkers behoorlijke groepen tegenkomen, vaak samen met andere duivensoorten.

Leefgebied en gedrag

Zoals de naam al aangeeft broedt de holenduif in holtes, bijvoorbeeld in oude boomholten, nestkasten of gebouwen. Op de grond zoekt hij naar zaden en ander plantaardig voedsel. Vaak zie je hem overvliegen of op afstand op een akker foerageren. Dat maakt het lastig om meer dan een registratiefoto te maken.

Persoonlijk

Holenduiven kom ik geregeld tegen, soms in grote groepen op winterse akkers, maar meestal blijven ze op afstand of vliegen ze voorbij. Met hun onopvallende uiterlijk en die vluchtige ontmoetingen vind ik het niet eenvoudig om er fotografisch echt iets bijzonders van te maken. Misschien moet ik eens wat beter op die glanzende hals letten wanneer het licht meezit.