Wintertaling (Anas crecca)

Uiterlijk

De wintertaling is onze kleinste grondeleend. Het mannetje heeft een kastanjebruine kop met een opvallende groene oogvlek; van dichtbij zie je pas hoe verfijnd die tekening is. Vrouwtjes zijn bruin en subtiel getekend.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland zie je wintertalingen vooral in het najaar en de winter, al broeden er ook kleine aantallen. Ze trekken vanuit noordelijker delen van Europa naar natte gebieden en ondiepe plassen.

Leefgebied en gedrag

Vaak zitten ze in groepjes langs beschutte oevers en slikranden. Ze scharrelen in ondiep water naar zaden en kleine waterdiertjes en vliegen verrassend snel op als ze schrikken. Ik vind vooral de koptekening van de mannetjes prachtig. Alleen zijn wintertalingen vaak behoorlijk schuw, waardoor het niet altijd meevalt om ze rustig en van dichtbij te fotograferen.

Man