Wilde eend (Anas platyrhynchos)

Uiterlijk

Het mannetje is met zijn glanzend groene kop, gele snavel en sierlijke gekrulde staartveren een stuk kleurrijker dan je misschien denkt. Het vrouwtje draagt een fijn getekend bruin verenpak; beide hebben een blauw vleugelveld.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland is de wilde eend het hele jaar door een vertrouwde verschijning, van stadspark tot boerenplas. Ook elders in Europa is het een wijdverspreide broedvogel.

Leefgebied en gedrag

Vaak grondelt hij met de staart omhoog naar voedsel. Buiten de broedtijd verzamelen wilde eenden zich op beschutte wateren. De bekende kwakende roep van het vrouwtje hoor je al van ver.

Persoonlijk

Niet veel natuurfotografen lopen warm voor de wilde eend. Hij is zo algemeen dat je er gemakkelijk aan voorbijloopt, maar eigenlijk is het een prachtige vogel. Vooral het mannetje, met zijn glanzend groene kop, verdient best wat meer aandacht. Het leuke is bovendien dat je wilde eenden bijna overal kunt tegenkomen. In stadsparken zijn ze vaak behoorlijk tam, waardoor je rustig een mooi standpunt kunt zoeken en met het licht of een laag perspectief kunt experimenteren. Wat mij betreft is het een ondergewaardeerd foto-onderwerp.

Man

Moeder met pullen