Steltkluut (Himantopus himantopus)

Uiterlijk

De steltkluut doet zijn naam alle eer aan. Zijn uitzonderlijk lange, roze tot rode poten lijken haast niet bij zo’n rank lijf te passen. Het zwart-witte verenkleed en de lange, dunne, rechte snavel maken hem gemakkelijk herkenbaar. Zeker als hij door ondiep water stapt, is het een bijzonder elegante verschijning.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland is de steltkluut een onregelmatige, maar steeds vaker waargenomen broedvogel, vooral in natte gebieden met ondiep water. Ook rond Zwolle, langs de IJssel, kun je hem tegenkomen; er verblijft daar al langere tijd geregeld een exemplaar. Verder is de soort verspreid over Zuid-Europa, Afrika, Azië en andere warme streken. In de Camargue past hij bijna vanzelfsprekend in het landschap.

Leefgebied en gedrag

Steltkluten zoeken in ondiepe plassen, slikken en moerassen naar insecten, larven en kleine waterdieren. Met hun lange poten komen ze op plekken waar veel andere steltlopers letterlijk niet kunnen staan. Ze bewegen bedachtzaam, maar kunnen bij hun nest behoorlijk fel reageren op indringers. Ze broeden op de grond, vaak op kleine eilandjes of droge plekjes tussen het water.

Persoonlijk

In de Camargue heb ik deze prachtige soort gezien, en daar voelt hij met die eindeloze poten ook helemaal op zijn plaats. Toch hoef je er niet per se voor naar Zuid-Frankrijk: zelfs bij Zwolle langs de IJssel duikt de steltkluut op. Het blijft een wat wonderlijke gedachte dat zo’n vogel met een bijna mediterrane uitstraling gewoon in mijn eigen omgeving rondloopt. Over mijn bezoek aan de Camargue schreef ik ook in mijn reisverslag uit Zuid-Frankrijk.