Alk (Alca torda)

Uiterlijk

De alk is een stevig gebouwde zwart-witte zeevogel met een opvallend hoge, stompe snavel. Die snavel is het handigste verschil met de slanker gesnavelde zeekoet. In het broedkleed heeft de alk een donkere kop met een smal wit streepje tussen snavel en oog. In de winter wordt de keel lichter en oogt hij wat minder strak getekend.

Voorkomen en verspreiding

In Nederland is de alk vooral een wintergast langs de kust. Soms zwemt er eentje een haven binnen, maar dat gebeurt minder vaak dan bij de zeekoet. Broeden doet de soort aan rotsachtige kusten rond de noordelijke Atlantische Oceaan, onder andere in Groot-Brittannië, IJsland en Scandinavië.

Leefgebied en gedrag

Alken zoeken hun voedsel op zee en duiken achter kleine vissen aan. Onder water gebruiken ze hun vleugels om zich voort te bewegen. Tijdens het broedseizoen leggen ze doorgaans één ei in een rotsspleet of op een beschutte richel. Buiten die periode leven ze grotendeels op zee, vaak ver uit de kust. Een alk dichtbij de havenkant is daardoor een mooie kans om deze vogel eens rustig te bekijken.

Winterkleed