Blauwborst (Luscinia svecica)

Uiterlijk

Bij de blauwborst is het moeilijk om niet meteen enthousiast te worden. Het mannetje draagt in het voorjaar een schitterend blauwe keel, vaak met een witte ster, omlijst door donkere en roestkleurige banden. Het vrouwtje is veel bescheidener getekend. Als de vogel even opvliegt, zie je soms ook de warme roestkleur aan de staartbasis.

Voorkomen en verspreiding

De blauwborst is in Nederland een broedvogel van rietlanden, natte ruigten en moerassen met verspreide struiken. Na een sterke uitbreiding in de afgelopen decennia kun je hem op steeds meer geschikte plekken vinden, al blijft hij buiten het broedseizoen veel minder opvallend. Hij overwintert zuidelijker, vooral rond het Middellandse Zeegebied en in Afrika.

Leefgebied en gedrag

Wat een voorjaarsspektakel kan zo’n klein vogeltje opvoeren! Het mannetje zingt vanaf een rietstengel of struiktop, gooit allerlei klanken door elkaar en maakt dan soms een kort baltsvluchtje, met gespreide staart, om weer in de begroeiing te verdwijnen. Zijn zang is herkenbaar, maar nooit saai. Wanneer ik in de uiterwaarden langs het Zwarte Water kievitsbloemen fotografeer en een blauwborst tegelijk zijn lied hoor zingen, is het geluk compleet. Ook bij de rietzanger hoort dat uitbundige voorjaarsgevoel.

Man