De afgelopen maand heb ik heel wat uitjes gemaakt. De herfst is een prachtig seizoen en vooral als de nachten helder en koud zijn en de mist over de velden ligt, word ik naar buiten gelokt. Heerlijke omstandigheden vind ik het! Tijd om regelmatig voor het werk via een prachtig natuurgebied te fietsen: de Vreugderijkerwaard.
De Vreugderijkerwaard is een uiterwaardengebied met een nevengeul langs de IJssel, direct bij Zwolle en combineert extra wateropslag bij hoge waterstanden in de IJssel met prachtige natuur. Een brug over een van de geulen brengt je bij een vogelkijkhut midden in het gebied. Als je er regelmatig komt ontdek je hoeveel verschillende vogelsoorten hier wel niet voorkomen en hoe dat verschuift met het seizoen. Casarca's zijn eigenlijk structureel aanwezig, goudplevieren en duizenden kieviten, ganzen en nog veel meer laat zich spotten. De bruine kiekendief zweeft regelmatig over om te jagen en zijn aanwezigheid is lastig te missen als er honderden goudplevieren, kieviten en eenden op de vleugels gaan. Maar nog gaver is het als de bruine kiek gezelschap krijgt van zijn machtige broer, de zeearend. Hij zit er zeker niet elke dag, maar naarmate we meer naar de winter gaan komt hij vaker langs, mogelijk omdat er ook steeds meer ganzen aanwezig zijn in het gebied, zeker de rotgans is een populaire prooi. Kortom, een feest om hier gewoon regelmatig te zijn.
Meestal probeer ik op tijd te zijn als de energie het toelaat: in het schemerdonker stap je op de fiets en als je eenmaal bovenaan de dijk bent, begint het genieten met uitzicht over de IJssel. Nog een stuk over de dijk fietsen, maar ondertussen moet je de ogen al goed open houden. Overal langs de IJssel is er al van alles te zien, van tapuiten en roodborsttapuiten tot puttertjes en torenvalken. Zelfs de hut is fotogeniek bij aankomst in het blauwe uurtje.
Soms heb je zowel geluk als pech. Zo was de zeearend prachtig aanwezig rondom de hut op een ochtend, al direct toen ik aankwam. Hij vloog zelfs een rondje vlak langs de hut. Op een meter of twintig is de vliegende deur echt indrukwekkend, maar die foto's werden wel erg ruizig vanwege het gebrek aan licht. Maar toen hij in een boom landde, had ik iets minder sluitertijd nodig en kon ik met hoge iso in ieder geval een sfeerbeeld maken van deze koning van het luchtruim. De sfeer van de vroege ochtend maakt het plaatje toch wel compleet voor mij, zo samen met de dode boom. En het ruizige karakter hoort er eigenlijk ook gewoon bij toch?
Langzaam komt de zon dan boven de horizon en langzaam krijg je meer licht. Momenten van verstilling als de zon heel voorzichtig door de mistlagen heen begint te prikken. En als het licht wordt is het genieten van de enorme vogelrijkdom. Ganzen, eenden, reigers, aalscholvers en regelmatig allerlei leuke steltlopertjes, van kemphanen tot bontbekplevieren, van krombek- en bonte strandloper tot zilverplevier en goudplevier, er is altijd veel te zien.
Als de zon eenmaal doorbreekt dan gaat het hard, al gauw heb je in tegenlicht prachtig gouden licht, al is de hut daar helaas niet optimaal voor gesitueerd, soms loop ik dan ook even terug naar de brug, dan kun je beter met tegenlicht spelen, maar de meeste vogels zitten toch een beetje in het uitzicht van de hut. Maar in een hoekje kun je nog net mooi met het eerste tegenlicht spelen, al komt al gauw de brug waar je net overheen gefietst bent in beeld.
En ja, als je dan echt regelmatig komt dan blijf je weer mooie momenten krijgen, geluk dwing je af en de natuur is elke keer weer anders. Ik zie zelden reeën lopen, maar tijdens een bezoekje zag ik er enkele rondspringen. Eentje liep wel even heel prachtig op de landtong voor de hut in het eerste gouden licht en dan kun je ook even gebruik maken van de prachtige vegetatie van kattenstaart die in de herfst ook nog eens mooi rood kleurt. De vogels vormen in dit geval slechts het onscherpe decor in de achtergrond.
Zo zie je maar weer de waarde van zowel een mooi seizoen, goede omstandigheden en vooral het vaak terugkomen naar een local patch. Een plekje die gemakkelijk toegankelijk is voor jou en die je vaker aan kan doen. Voor de herfst en de winter is denk ik de plek waar ik veel tijd door zal brengen en ook de rest van het jaar zal ik nog weleens terug komen, al hoop ik ook weer wat meer met macrofotografie te kunnen gaan doen de komende zomer.