In het onderhouden van mijn website zit een gat van zeven jaar! In de tussentijd verdwenen zowel de energie om een website te beheren, als de energie en inspiratie om er vroeg op uit te trekken met de camera naar de achtergrond. Ik heb in de tussentijd wel gefotografeerd, maar de momenten waren schaars en de zin om dan ook nog in de pen te kruipen was echt afwezig.
Maar de laatste tijd merk ik dat het weer kriebelt! Zonder duidelijke verklaring komt het verlangen steeds krachtiger omhoog borrelen: ik wil weer opnieuw voelen hoe dat was: met (een beetje) pijn in het hart de wekker geschiffelt vroeg zetten, maar in het veld dan een stukje geluk ervaren, dat die pijn weer heel snel doet vergeten. Die momenten heb ik wel gemist. Momenten van verstilling en de zon op zien komen over prachtige bloemenvelden, bedekt met grondmist. De zonneharpen en de zingende vogels, dauwtrappen en niemand tegen komen. En als je dat gevoel weer ervaart en de magie ervan dan groeit direct ook weer het verlangen om dat toch weer te delen met anderen, het is te mooi om voor jezelf te houden!
De kinderen worden langzaam wat ouder en daardoor ontstaat er ook praktisch weer wat meer ruimte. Het allerleukste voor mij als vader is dat het natuurvirus over lijkt te slaan op mijn oudste zoon en dat, zoals ik met mijn vader de Oostvaardersplassen bezocht, ik nu mijn zoon weer op sleeptouw kan nemen. De mooiste manier van delen: samen op pad!
Wat ik merk is dat nu ik na zo'n lange pauze mijzelf weer opnieuw mag gaan uitvinden. Op Texel heb ik echt genoten van het vogelen. Qua onderwerpen kon het weleens zijn dat naast de macrolens, ook de telelens weer vaker van stal komt. Vogels en vooral hun zang hebben mijn vernieuwde interesse, mede dankzij de Merlin app (tip!) is het nu zo veel gemakkelijker om ze op geluid te leren herkennen dat ik weer met vernieuwd enthousiasme naar de vogels luister en ze ook weer meer opzoek. Zo heb ik vlak bij huis de kwartelkoning mogen beluisteren en heb voor het eerst bewust een spotvogel gespot. Je kunt dan ook zeker weleens geluidsopnames verwachten als nieuwe toevoeging aan mijn blogs en soorten pagina's.
Ik hoop de komende tijd weer een beetje in de flow te komen, weer te ontdekken waar mijn hart op dit moment het meeste voor klopt qua onderwerpen en locaties. Vogelen, dicht bij huis met de fiets? Of toch weer kiezen voor vertrouwd en met de macrolens tussen de orchideëen? Misschien ook eens wat experimenteren met creatieve nabewerking in lagen en meervoudige belichtingen op de computer? Wat vaker de video modus gebruiken om nog beter die beleving in het veld over te kunnen brengen? De tijd zal het leren. Voorlopig geniet ik even van het feit dat ik weer energie en motivatie heb om naar buiten te gaan!
Eerlijk is eerlijk, ergens voelt het een beetje als het onderstaande beeld dat ik nog maakte in dat grote gat van zeven jaar: het licht breekt door, maar nog voorzichtig. Er kan maar zo een wolk weer voor de zon komen schuiven, maar ik hoop dat de zon verder doorbreekt, het vlindertje de vleugels opent om die warmte weer lekker op te vangen om vervolgens te gaan vliegen. We gaan het zien.
