Merel (Turdus merula)

De merel vind ik echt een hele fijne vogel. Hij is niet zeldzaam, fotografisch misschien niet spectaculair, maar wakker worden met het geluid van een luid zingende merel op een voorjaarsochtend geeft me altijd weer een gevoel van energie. Het is een lijster en dat betekent zingen. En niet bescheiden, maar echt uit volle borst. Als zo'n kleine vogel al zo dapper en energiek de dag begint, dan krijg ik ook zin om op te staan. Het volume en de onvermoeibaarheid in de zang doen me steeds weer genieten.

Het leuke is ook dat je ze dus echt overal tegenkomt, in je eigen tuin en woonwijk begint het al, maar ook in natuurgebieden, van de duinen tot in het bos, je hebt altijd een goede kans om de merel te zien en te fotograferen. Bij fotografie hutten in het bos is het een vaste aanwezigheid, waarbij je ze in alle rust van mooi dichtbij vast kan leggen.

De mannetjes zijn mooi egaal zwart met een geel ringetje om het oog en een oranjegele snavel. De vrouwtjes zijn bruin en op hun borst zie je nog net subtiel het gevlekte patroon dat voor lijsters zo kenmerkend is door het bruin heen schijnen.

Man

Vrouw